ORDUBETEKO LAGUNA

Pasa den udan, Ortuellan geratu nintzen nire gurasoek lan egin behar zutelako. Uztailean nire lagunekin hondartzara, igerlekura eta zenbait lekutara joan ginen. Primeran pasatu nuen, abuztua etorri arte. Denak beste leku batzuetara joan ziren oporretan eta ni bakarrik geratu nintzen. Uda aspergarria izando zela pentsatzen nuen.    Egun batean Yanko, nire txakurra, atera nuen eta Barrakoira joan ginen ostera bat egitera, orduan hortze ikusi nuen, mutil eder bat, bere txakurrarekin paseatzen. Ile beltza eta motza zuen, begi berdeak, azala beltzarana eta oso sendoa. Momento horretan Yankok mutilaren txakurra ikusi zuen eta berarengana zaunkaka joan zen. Mutilari hurbildu nintzaion eta Yanko lotu nuen. Pertsona ona eta majua emiten zuen, berarekin hasi nintzen hitz egiten, eta pentsatzen nuena zen. Denbora pasatzen zen eta ni oso alai eta gustora nengoen mutilarekin baina Yanko bere txakurrarekin es, haserretu aurpegia jartzen zion.    Konbertsatzioa interesgarria bihurtu zenean eta bere bihotza zabaldu zidanean bi txakurrak borrokan hasi ziren, mutilak bere txakurra lotu nik nirea hartu eta agur esan zidan.    Abuztu osoan egon nintzen Barrakoira osteraka ia mutila agertzen bazen, baina oroitzapenak bakarrik agertzen ziren, bere ikatz-koloreko ilea, bere belar –koloreko begiak, bere iribarre liluragarria eta nola ez bere alaitasuna.